Collectie: Anko, azuki & soja

Anko is een zoete pasta gemaakt van rode azukibonen, die veel wordt gebruikt in Japans gebak. Het wordt bereid door de bonen te koken met suiker tot een gladde of korrelige textuur, afhankelijk van het type anko. Anko wordt vaak gebruikt om traditionele desserts zoals dorayaki, manju en taiyaki te garneren.

Azuki- en sojabonen zijn twee soorten peulvruchten die veel in de Japanse keuken worden gebruikt, maar ze verschillen in smaak, textuur en gebruik. Azuki-bonen zijn kleiner, rood van kleur en worden voornamelijk gebruikt om anko of zoete desserts mee te maken. Sojabonen daarentegen zijn veelzijdiger en vormen de basis van veel producten zoals tofu, miso en sojamelk.

Anko wordt voornamelijk gebruikt als zoete vulling in verschillende Japanse gebakjes. Je vindt het in desserts zoals dorayaki (gevulde pannenkoeken), mochi (kleverige rijstkoeken), manju (kleine gestoomde koeken) en taiyaki (visvormige koeken). Het kan ook in ijs worden verwerkt of gewoon bij de thee worden gegeten.

Om zelfgemaakteanko te maken, kook je eerst azukibonen gaar. Giet ze af en pureer ze met suiker en een beetje water tot de gewenste consistentie. Je kunt de hoeveelheid suiker naar smaak aanpassen en het mengsel koken tot je een dikke pasta hebt.

Er zijn twee hoofdsoorten anko: koshian, een glad deeg zonder bonenvellen, en tsubuan, een meer korrelig deeg met stukjes boon. De keuze tussen de twee hangt af van de gewenste textuur van het dessert.

Anko moet worden bewaard in een luchtdichte verpakking in de koelkast. Het is ongeveer een week houdbaar, maar als je het langer wilt bewaren, kun je het invriezen.

Sojabonen zijn rijk aan eiwitten, vezels, vitaminen en mineralen. Ze zijn ook een uitstekende bron van isoflavonen, die bekend staan om hun gunstige effecten op de gezondheid, vooral wat betreft het verminderen van het risico op hart- en vaatziekten en het ondersteunen van de gezondheid van de botten.